Dag 5 - Markina 🥏 Guernica

Eindelijk dag 5. Je moet weten dat we hier al dagen naar uitkeken. De doorgewinterde pelgrim Rick had ons uitgelegd dat de eerste dagen afzien is tot je op dag 5 transformeert in een supermens. Dat moest dan toch vandaag gebeuren?!😯 Of we supermensen zijn geworden, laat ik in het midden. Maar we hadden wel super veel kilometers, 't was super warm, de lunch super lekker en we waren super laat bij de albergue. Het begon allemaal de vorige avond in de pelgrimsherberg 🍄 We hadden plannen gesmeed voor de dag die voor ons lag. Er waren maar 3 opties: slechts 18km wandelen en overnachten in de eerste pelgrims albergue, 25km wandelen en een duur hotel boeken in Guernica of 30 km wandelen en reserveren voor een pelgrims albergue. Met een etappe van 18 kilometer zouden we er volgens mij te vroeg de brui aan geven én zouden we de volgende dag meer dan 30km moeten wandelen tot in Bilbao. Geld uitgeven deed ik liever aan lekker eten en drinken. En zo bleef er maar 1 optie over. En alléhop, we gingen weer met de hele bende op pad. We hebben Martina van Kroatië, Xavier van UK/Spanje, John van de US en Liam van Ierland. Een zooitje ongeregeld. We wisten op voorhand dat de route ons niet cadeau zou worden gedaan. Het profiel was een pak pittiger dan de dagen ervoor, met flink wat hoogtemeters op het programma. Net voor we aan onze bestemming kwamen, moesten we nog een stevige klepper van 300 meter hoog overwinnen. Maar de omgeving maakte veel goed. Het viel me op dat we onderweg veel meer kapelletjes en kerkjes tegenkwamen, in van die typische, gezellige Spaanse minidorpjes. Het was een plezante bende om mee op weg te zijn en de sfeer zat er de hele dag goed in. De kilometers bolden vlot en toen we in Guernica belandden (15u en met nog 7km te gaan) besloten we iets te zoeken om te lunchen. Geheel toevallig kwamen we in een Spaanse taberna terrecht tussen de lokale bevolking en bleven er uiteindelijk 3 gangen en 1 uur lang tafelen. Buikje rond 😅 We wandelen Guernica door en krijgen nog wat van de historie mee. Mocht je die niet kennen, stel ik voor dat je het even googled en erna deze woorden probeert te linken: burgeroorlog, bom, Hitler, Picasso. Maar dan tijd voor de klepper. 't Was afzien en het bleef maar duren. Te veel gegeten, te veel zon en te veel omhoog. Maar uiteindelijk kwamen we net op tijd toe voor het avondeten in de albergue en was de pijn snel vergeten! Een slaatje, linzensoep, pasta en een glaasje wijn en voor ik het wist was het weeral bedtijd. P.S. die dag had ik pas door dat je bij alle afstanden aangegeven in de boekjes of pijltjes onderweg nog minstens 10% mag bij tellen. Dat was geen 30km, dat was een laaaange 34km. En ja, iedere kilometer telt. Hasta pronto, Ninske