Dag 1 - Irún 🥏 San Sebastian

Na een korte en waaaarme nacht in de pelgrims "albergue" stond ik om 6u20 in de straten van Irún klaar om te vertrekken. Vroeg om de warmte voor te zijn, want de voorspelling was 32°C 🥲 Maar uiteindelijk viel het heel goed mee en was het pas na 12u te warm (ook in de schaduw 🥲🥲). Dus daar begon ik dan, alleen, bij zonsopgang, de Jaizkibel berg op. De eerste 2 uur zijn zo voorbij gevlogen met hier en daar een uitzichtje op de ochtendzon die de vallei en de oceaan verlicht. Ik had de benen, gelijk ze dan zeggen. Het kuitenbijter-karakter van Jaizkibel was er niets tegen. 'k was gelost en zat in de kopgroep... Allé, ge snapt het wel. En toen kruiste m'n pad met de eerste andere solo wandelaar, den John , en zo zijn we uren aan elkaars zijde gebleven. De man is een fenomeen en vertelde een enorm levensverhaal. Na een afdaling, die lastiger bleek dan de beklimming, kwamen we de ene na de andere camino wandelaar tegen die ik herkende van de vorige avond in de albergue. Uiteindelijk belandden we met een stuk of 7 mensen op een terrasje in Pasaia met een welverdiend koffietje. Mooi is dat toch! 🐚 En dan vertrokken we samen richting de overkant van de baai met het overzetbootje! Zo'n mini bootje die nog kleiner aanvoelt door de bergen die de passage flankeren. Jah en dan eh... Dan begon de volgende beklimming 🙃 Denk: trappen, trappen, trappen, uitzichtjes over de oceaan met ruige kliffen en trappen. Met z'n allen gestart en na enige tijd ontstonden kliekjes en zat ik in het peloton met George, John en Martina. Allemaal verschillende achtergronden en verschillende leeftijden maar o zo interessant! 6km voor het einde trok George het touw om een alternatieve route te nemen en besloot ik mee te gaan. Zo liepen we met z'n 2 een fantastisch mooie route langs de kliffen in de naderende hitte. ☀️ Na een kleine misstap, vonden we de camino route terug en werden we begroet door nóg 2 andere camino wandelaars die ik de dag ervoor ontmoette. Met z'n 4 naast elkaar kwamen we boven stad San Sebastian uit op een geniaal viewpointje voor onze laaste afdaling onze wegen scheidden naar verschillende verblijfplaatsen. 29 km na Irún kom ik aan in Cats Hostel (waar geen kat te zien is?! - grootste teleurstelling van de dag -), eet ik nog mijn reste baguette met een blik sardientjes en een halve paprika en spring erna het verfrissende zeewater in! 🦭Eeeeeeindelijk! Om de dag te eindigen ben ik op een gezellig terrasje gaan zitten, pint en pintXOS besteld, en genoten van het contentement dat mij overviel 🐸 "Aaaaamai, dat was een lang verhaal, Ninske! 🫪" Hoor ik je al denken. Vanaf morgen probeer ik het kort en bondig te houden, beloofd. Hasta pronto, Ninske